به رنگ حیرت و حاشا

و  اندکی  متفاوت ، طلــــــوع  این  بارش

نوشت  عشق ،  وَ در دم  شروع  شد  کارش

نوشت عشق وَحس کرد دفترش خیس است

واشک شوق  روان شد  ز چشم  خودکارش

نوشت ؟  او نه ؛   کسی  دیگر از  درون  او

به  این  نوشتن  یک باره  کرد  وادارش

نوشت ؟ نه ، که تو گویی  کشید خط هایی

به رنگ حیرت و حــــــاشا حریم پندارش

متاع  طرفه تَرَش  را  زمین  نشان  می داد

و  با  تمام وجود  آسمـــــــان  خریدارش

عجب  کشـــاکش  شیرین  بی بدیلی  بود

که  چشم ، یک مژه  برهم نزد  ز  دیدارش

که می کشید که را سوی خویش،او یاعشق؟

درست ، مثل  کمانی که  می کشید  آرش

کشید و چله رها کرد و  جان خویش  در او

نفس نیامد از  آن  پس  ،  تمام شد کارش

مرداد هشتاد و شش